කැමරාකරණයේ නව මානයන් සොයා තරුණ ජවයෙන්...

                 බ්ලොග් ලෝකෙ කැමරා පිස්සෝ කීප දෙනෙක් ඉන්නවා. අයිලාස්, වෙනී වගේම ඩූඩ්, මාරේ වගේ අයත්. පහු ගිය කාලේ ඔය කට්ටියගේ වැඩ කිඩ දකින්න ලැබුණනේ. ඒ අතරින් අයිලාස් තමන්ගේ දැනුම බෙදා දෙනවා. වෙනී අයියා වතුර පෙවී පෙවී වැඩ කෑල්ලක් දැම්මා. ඒ මදිවට සිහින උළෙලටත් දිග හොම්බ අරන් ගිහිං තිබුණනේ.  

                 ඊළඟ කෙනා.... අන්න බුවා. කැමරාවෙන් වැඩ දානවා මදිවට කැමරාව ඉස්සරහට ගිහිනුත් වැඩ දානවා. අර පුංචි ගල් කෑල්ලක් උස්ස ගන්න දඟලපු දැඟලිල්ල කට්ටියම දැක්කනේ. සාක්ෂි වශයෙන් ඉදිරිපත් කරපු “විමතිය ආඩම්බරකම කැටිවූ දෙනෙත්” කියලා දාපු ෆොටෝ එකේ තිබුණු දෙනෙත්වල අපි නම් දැක්කේ “ පුහ්: ” කියන එකද මංදා. එතකොට අපේ මාරේ අයියත් එයාට පුළු පුළුවන් විදියට හිටි පිළිමවල පින්තූර අරන් තිබුණේ. ඒ නැතත් විචාරක හැකියාව. අන්න කරනවනම්. හැලපයියත් වෙනම වර්ගයක කැමරාවකට සම්බන්ධ වෙලා හිටියයි කියලා කියන්නේ. කෙන්ජිත් සාක්ෂි දරනවනේ ඒකට.

            දැන් ඔය මැන්ටල් සෙට් එකෙන් පස්සේ කවුද ඇත්තටම ක්ෂේත්‍රය බාර ගන්න ඉන්නේ? ක්ෂේත්‍රය ගැන උනන්දු තරුණයෝ නැද්ද? ඕක කාලෙක ඉඳන් මගේ හිතේ පැසව පැසව තිබුණු කාරණයක්. අන්තිමේදී තීරණයක් අරන් මං ගියා ඡායාරූපකරණය පිළිබඳව හදාරන්න. කස්ටියටම පහු ගිය කාලේ මාව එච්චර දකින්න නොලැබුණේ ඒ හින්දම තමයි.

          ඒක මං කළා විතරක් නෙවෙයි, අතීතයට බලපාන පරිදි දැනුම යාවත්කාලීන කළා. ඔව් ඔව් බොලං අප්ඩේට් කළා. දැන් කස්ටිය බලයි මූට පිස්සුද කියලා. “එහෙමත් කොරන්න පුලුවනෑ” කියලා කියයි. ඇයි එතකොට ඔහොම එව්වා කරන්න පුළුවන් “උස්සා”විලා  එකේ අයටයි ගෝරමේන්තුවේ අයටයි විතරද?

හා හා කතා ඕන්නෑ. වැඩ බලමුකෝ......

1). කැපවීම.

යේ.... 

 

              මේ පින්තූරේ ගත්තේ ප්‍රධාන මාර්ගයේ ඉඳන් කිසිම බස් එකක් නොයන පාරක කිලෝ මීටර් හතරක් විතර තියෙන අන්තිම ගමට ගිහිං එතනිනුත් කැලේ අස්සට කිලෝ මීටර් පහක් විතර ගිහිං.

                 බලන්න මේ මූණේ තියෙන හැඟීම්... (ආ.. සොරි වෙන්න ඕනි. මූණ කපන්න උණානේ. ) හොඳ ඡායාරූප ශිල්පියෙක් උණාම කැපවීම තියෙන්න ඕනි. අපිට ඕනි ලොකේෂන් එක හොයාගෙන ගිහිං එතනත් තියෙන භයානක කම්, බාධක මැඩගෙන තමයි ඡායාරූපයක් ගන්න ඕනි. බලන්නකෝ ලෝකෙම දිනුවා වගේ හැඟීමක් ඉස්මතු වෙන්න ඡායාරූප ශිල්පියා අදාල නිරූපකයාව හසුරුවා ඇති ආකාරය හා ඡායාරූපයේ පසුබිම.

2). මාතෘකාවට සුදුසු ඡායාරූපයක් ගැනීම

ලෝක ධර්මතාවය

             

                       බලන්න මේකට යොදාගෙන තියෙන ආලෝකය. ෆ්ලෑෂර් මුකුත් නැතිව ස්වභාවික ආලෝකය ඉහළ සිට පහලට යොමුවන ආකාරයට තමයි යොදාගෙන තියෙන්නේ. මේක අපේ වැඩිවෙන විදුලි බිලටත් එක්තරා ආකාරයකට විසඳුමක්. අනික් එක තමයි ෂටර් ස්පීඩ් එක ගානට මිම්මට හසුරුවා ඇති ආකාරය. ස්වභාවික පරිසරයේ එක පැතිකඩක් පෙන්නන්න හැකිවෙන ආකාරයට අරන් තියෙන අගනා ඡායාරූපයක් තමයි මේ. මේකට “ලෝක ධර්මතාව” කියලා නම දාන්නත් විශේෂ හේතුවක් තියෙනවා. ඕනම කේස් එකක් උඩ ඉඳන් පහළට ඇත ඇරලා අත පිහදාගන්න ඉන්න අයව සංකේතවත් කරන්න තමයි මේක අරගත්තේ. බලන්න හිතලා තියෙන දුර.....

3). ක්ෂණික බව

බ්ලො.. බ්ලො.. බ්ලො ග්... ගි.. ග්ලෙන්..න.. යන්.. බ්ලො... වෝ...

            බොර දියේ ජල ක්‍රීඩා කරන අවස්ථාවකදී ඇතිවුණු හදිසි ආපදා තත්ත්වයක්. හොඳ ඡායාරූප ශිල්පියෙක් සතු ක්ෂණික බව වගේම තද හිතත් මෙතැනදී පිළිඹිඹු වෙනවා. එක අයෙක් ගිලෙද්දී ඒ ළඟම ටයරයක ආධාරයෙන් ජල ක්‍රීඩා කරන සගයා ඔහුව බේරා ගන්න ඉදිරිපත් වෙන්නත් පෙරාතුව කැමරාව ක්‍රියාත්මක කර ඇති අපූරුව. අනික ගිලෙන එකාව බේරගන්න ගියානම් මෙච්චරක් වටිනා පින්තූරයක් අද කෝ? ඒකයි තද හිතකුත් තියෙන්න ඕනියි කිව්වේ.

4). කාය වර්ධනය  

කොහොමද සයිස් එක

              මේ නිරූපකයාගේ අතක සයිස් එක බලන්න. ඉතියෝපියාවෙන් ආපු එකෙකුට වඩා වෙනස් වෙන්නේ හමේ පාටයි, තියෙන මයිල් ගස් ටිකයි විතරයි. ඒත් ශිල්පියාගේ හැකියාව ඡායාරූපයේ ලස්සනට වඩා මෙතැනදී ඉස්මතු වෙලා තියෙනවා. බලන්න අර පෙන්දට දීලා තියෙන ප්‍රතාපවත් පෙනුම. ඒකටම හරියන්න පසුතලය තෝරාගෙන ඇති අපූරුව. තද වර්ණ භාවිතා නොකර යොදාගත් වර්ණ සංකලනය. 

5). උපරිම ප්‍රයෝගයෙන් නරඹන්නා මඥ්ඥන් කිරීම.

ට්‍රිබල් ඇක්ටිං

           කැමරාවක විවිධාකාරයේ ප්‍රයෝග/ පහසුකම් ලබාදෙන්නේ ඒවා ඕෆ් කරලා තියාගන්න නෙවෙයිනේ. ස්වීප් පැනරෝමා තාක්‍ෂණය යොදාගෙන එකම කණ්ඩායම ට්‍රිබල් ඇක්ටිං කරන ආකාරය ඉදිරිපත් කරන්න තරම් ඡායාරූප ශිල්පියා සතු ප්‍රයෝග පිළිඹඳ දැනුම... පුදුමත් හිතෙනවා නේද?

6). දුර්ලභ ඡායාරූප ගැනීමේ හැකියාව.

පුහ්: මුගේ බරත් බරක්ද?

           බලන්න නිරූපකයා සැහැල්ලුවෙන් තවත් අයෙක් අත උඩ තියාගෙන ඉන්න ආකාරය. මේ වගේ නිර්මාණයක් කරන්න තරම් අත්දැකීම් වලින් වගේම දැනුමෙනුත් සන්නද්ධ වෙලා ඉන්න ඕනි. මේ වගේ එව්වා ආවට ගියාට කබ්බන්ට ගන්න බෑ.

7). අර්ථාන්විත ඡායාරූප

වැහි දිය මහ බිම තෙමුවට.....

            මේකේ මොන අර්ථයක්ද? මහ වල් ෆොටෝ එකක්. දැක්ක ගමන් ඕනි එකෙක් කියයි. ඒත් පොඩ්ඩක් හිතලා බලන්න. ඉහළින් වැටෙන පොද වැස්සට නොතෙමෙන්න හිස ආවරණය කරන් ඉන්න ගමන් පහළින් ඉන්න පොඩි පොඩි සත්තුන්ට සුපිරි වැස්සක පහස ලබාදෙන ආකාරය රූපයට නගා ඇති ආකාරය.නොතෙමෙන්න ආස ඒත් තෙම්මන්න ආස බලවත් උදවියව මෙතනින් නිරූපණය වෙනවා නේද?

         හ්ම්ම්ම්.... අදට ඇති. මගේ පහු ගිය කාලේ තිබුණු නිහැඬියාව  අර්ථාන්විතයි නේද?

(මෙහි පලවන ඡායාරූප අතුරින් සියල්ලටම පාහේ අකමා සම්බන්ධ අතර පහකම නිරූපණ ශිල්පියෙක් ලෙසද කටයුතු කළ බව ආදරයෙන්  ආඩම්බරයෙන් කියමි.)

කට්ටි පැනලා ඉස්කෝල තුනකින්ම චාටර් උණා කියන්නේ....

            අදනම් කියන්න යන්නේ අකමට වෙච්ච චාටර් සිද්ධි ටිකක්. ආගිය කතා එතකොට පියසේන මාමට වගේම බාසුන්නහේලට මඩ ගහන එව්වා එතකොට කවි එහෙම කියා කියා හිටියා මිසක් මං ගැන හැඳින්වීමක් කලේම නෑනේ.  ඕන්එහෙනම් කට ඇරගෙන බලන් හිටිය හැමෝටම.

          මෙව්වා ලියනකොට පිළිවෙල කියන එකට වඩා රසවත් භාවයනේ වැදගත් වෙන්නේ. ඉතිං ඔන්න හොඳ හොඳ එව්වා එළිවෙන ජාමෙට කියලා 3,2,1 පිළිවෙලට ඉදිරිපත් කරන්නම්කෝ.....

------

ප.ලි. සිද්ධි දහසකට එකක් විතර තමයි මෙහෙම උණේ. වරදවා හිතන්නෙපා හැමදාම මෙහෙමයි කියලා. මතකනේ... දාහකට එකයි.

-------

කට්ටි පැනීමේ 3.

        මේක උනේ ඒලෙවල් කරන කාලේ. ඒ දවස්වල පන්තියටම එක්කෙනෙකුට දෙන්නෙකුට වඩා කම්පියුටරයක් ගෙදර තියෙන අය හිටියේ නෑ. ඉතිං අපේ සෙට් එකේ හිටපු අයගේ වැඩි හරිය රජයේ රැකියාවන්වල යෙදුණු දෙමව්පියන්ගේ ළමයි. ඒ කියන්නේ දවල්ට උන්ගේ ගෙවල් සුරපුර වගේ තමයි. ඒ කාලේ පාඩම් කරන්න, “ජීන් ක්ලූඩ් වෑන් ඩැම්”ගේ, “ආනොල්ඩ්”ගේ නැත්නම් “සිල්වියා සෑන්ට්”ගේ චිත්තර පටියක් බලන්න එහෙම සෙට් වෙන්නේ ඔය වගේ ගෙයක තමා.

ඉතිං ඔන්න එදා ඉන්ටවල් එක පහු උනත් එක්කම අපි හය දෙනෙක් විතර බෑග් එල්ලගෙන ඉස්කෝලේ මැදින්ම යනවා නිකං ගෙදර යනවා වගේ. :D (ඒ කාලේ හොරෙන් යනවා කියන එකත් නෝන්ඩියිනේ. අනික ඉස්කෝලේ එක මායිමක් වෙච්ච ගඟේ වතුරත් පතල් වලින් එන මඩ වතුරෙන් පිරිලා හින්දා ඕකෙන් එතෙර වෙන්න කාගේවත් උනන්දුවක් නෑ.)

        ඉතිං ඔන්න ඔහොම යනකොට මෙන්න මූණටම හම්බ වෙනවා කියන්නකෝ අංශ භාර සර්. හුටා..... ඒ මදිවට අන්තිම පීරියඩ් දෙකත් එයාට. මොකක්ද දන්නවද උණේ?

“පුතාලා යනවද? හා එහෙනම් මං හෙට උදේ පීරියඩ් එකෙන්ම අලුත් පාඩම පටන් ගන්නම්කෝ”

             කියලා සර් කියපි. දැන් ඉතිං හැමෝම සර්ට බනින්න පටන් ගන්න එපා නොදකින් කියලා. ඒ කියපු හැටියෙන් (ස්වරයෙන් කියන්නේ ඒකටමද මන්දා) අපිට නොහිතුණු දෙයක් නෑ අප්පා. අයියෝ ඊට පස්සේ බලපු එකේ සිල්වියා ඇන්ටි වෙච්ච මහන්සිය වතුරේ ගියා කියලා දන්නවනම් ආයේ එයා රඟපාන්නෙත් නෑ.

මෙන්න ඊට වඩා චාටර් දෙක.

 මේක ෂෝර්ට් ඇන්ඩ් ස්වීට් කියන්නම්කෝ..

            මේක උණේ දහය වසරේදී. බදාදට තමයි අපේ ඉස්කෝලේ සමිතිය තියෙන්නේ. ඉතිං එදත් අපේ සෙට් එක (මේක වෙන ඉස්කෝලෙක වෙන සෙට් එකක්) වේලාසන ගෙදර යන්න යනවා. අපේ ඉස්කෝලේ ගේට්ටුවෙන් එලියට ඇවිත් මහ පාර පැත්තට එනකොට පල්ලමක් තියෙනවා. ඔය පල්ලමේ අන්තිම හරිය එනකොට අපිට ඇහෙනවා අප්පුඩි හඬක්. නිකං පුරුද්දට වගේ හැරිලා බලනකොටයි දැක්කේ...... අපේ ප්‍රින්සිපල් තුමා...... අප්පොච්චියේ..... ඉතුරු ටික කියන්නත් ලැජ්ජයි ඕයි...... අපේ එකෙක් සින්දුවක් කිව්වා. අනිකා කයියක්. මංතුමා තේරවිල්ලක්.

මෙන්න හම්බ චාටර් එක.

මෙන්න අපේ වගේම තව සෙට් එකක්.

          හ්ම්ම්ම්ම්ම්.... දැන් ඔහෙලා හිතන්නෙ අකමගේ කට්ටි පැනිල්ලේ එක්ස්පීරියන්ස් එක කොච්චරක් කල් කියලද? හුහ් අපි එව්වයේ දීර්ඝ ඉතිහාසයක් තියෙන කොල්ලෝ බොලව්. අනික් එව්වො වගේ නෙවෙයි. පළවෙනි කට්ටි පැනිල්ල තුන වසරේදී.  J හරිය.... තුනවසරේදී.

        එක වසරෙයි, දෙක වසරෙයි උදේ එකොළහ වෙනකොට ඇරුනට තුන වසරේ ඉඳන් හවස එකහමාර වෙනකන් ඉන්න එපැයි. කොහොමත් මං ඉස්සර ඉඳන්ම හවස් වෙනකන් ඉස්කෝලේ හිටියා අම්මා වැඩ ඉවර වෙනකන්.  මායි තව අපේ පන්තියේ කෙල්ලෝ දෙන්නෙකුයි ඔහොම ඉතුරු වෙනවා. අපි ඉතිං දන්න සෙල්ලම් දදා ලොකු අයියලා විශේෂයෙන් අක්කලාගෙන් හුරතල් වෙවී නැත්නම් අම්මත් එක්ක පන්තියට ගිහිං හවස ගත කරනවා.

           තුන වසරට ආවම ඔය මුකුත් කරන්න හම්බ උණේ නෑ. ඔහොම ඉද්දි මායි අරුණයි (කංගාචෝරු - එහෙම කියන්නේ කංගෙක් චප්ප කරපු හින්දා) තව එකෙක් හරි දෙන්නෙක් හරියි ඉන්ටවල් එකේදී සෙට් උණා. අරුණයා කිව්වා ගෙදර තැඹිලි තියෙනවා බොමුද කියලා. අපිටත් ඉතිං වචන දෙකක් නෑනේ. අපේ කල්පනාව තැඹිලි බීලා ඉන්ටවල් එක ඉවරවෙන්න ඉස්සෙල්ලා ආපහු එන්න.

            මුන්ගේ ගෙදරත් වැඩි දුරක් නෑ කියලා කිව්වේ. ඉස්කෝලේ පිට්ටනිය මැදින් ගිහිං වැටෙන් පැනලා වැට මායිමෙන් තියෙන පාර (පාර?) දිගේ ගිහින් වංගු දාලා එකේක අඩි පාරවල් වලට හැරිලා ඔන්න උන්ගේ ගෙදරට සැපත් උණා. ඒක පොඩි කටු මැටි ගෙයක්. ගෙදර කවුරුවත් නෑ. කොටුවට ගිහිං. අපිත් ඉතිං ගේ පිටිපස්සට ගිහින් පිටිපස්සේ හදලා තියෙන වලං මැස්ස උඩ තියාගෙන අරුණයා කපලා දෙන තැඹිලිවල රහ බලනවා. වැඩි වෙලාවක් හිටියෙත් නෑ. ඉන්ටවල් එක ඉවර වෙන්න ඉස්සෙල්ලා ඉස්කෝලෙට යන්නත් එපැයි.

              ඔන්න ඉතිං අපි ආපහු අර පහු කරපු වංගු කෙලින් කර කර ආපහු එනවා. ටික දුරක් එනකොට මෙන්න ඇහෙනවා බෙල් අටක් වදිනවා. අපිත් ෆුල් හොල්මන්. ඉක්මණට දුවලා ගියා ඉස්කෝලේ ගාවට. මෙන්න යකෝ මුන් ගෙදර යන්න ලැස්ති වෙනවා ඈතටම පේනවා. යකෝ අපි ගියාට ආතල් එකක් ගන්න රැඳුනෙත් නෑ. අනික අච්චර ඉස්කෝලේ ගාව තිබුණු ගෙදරට එක බෙල් එකක්වත් ඇහුනෙත් නෑ. මේක හරි අසාධාරණයිනේ අප්පා... කියලා හිත හිතා අපි වැටෙන් පැනලා පිට්ටනිය මැදින් ඇවිත් පන්තිය ගාවට කිට්ටු කළා.

          අපේ පන්තියේ හිටියෙත් ඉස්කොලෙන්ම සැරම ටීචර්. එයාගෙ වේවැල දැකපු ගමන් අපි සෙට් එකම පිට්ටනිය පැත්තට දුවනවා.

ශිෂ්‍ය නායක අයියලා අපේ පස්සෙන් පන්නනවා.

එයාලා අපේ පස්සෙන් පන්නනවා.

අපි දුවනවා.

ඒ අස්සේ මං දුවන ගමන් ඉකි ගහනවා. (අනිත් උන් නම් කොහොමද දන්නෑ)

මං ඉකි ගහනවා. 

ඒ අස්සේ අඬනවා.

අයියලා පස්සෙන් එනවා.

මං දුවනවා.

          කොහොමත් අපේ සෙට් එකෙන් අන්තිමටම තමයි මාව අල්ලගන්න පුළුවන් උණේ. ඉස්කෝලේ කට්ටියම ගාථා කියන එක පැත්තක දාලා දැල් වල එල්ලිලා බලන් ඉන්නවා. ශික් විතරක්. උන්ගේ කැත විතරක්! කූඩුවේ දාපු වඳුරෝ වගේ.

තව සුට්ටෙන් සාටර්!!!!!

ජංජාලෙන් බැස ආ යුවතිය

නෙත් මානේ දඟ කල 'යුරු

නාරිලතාවේ හැඩතල

ඔපවත් කළා

ආදරයේ නිදි දෙව් දූ©

පාළු මගේ තනි යහනට

කැන්දන් එන්නට ඈ 

මහත් වෙහෙසුණා

ඇඳෙන් නැගුණු 

කිරි කිරි හඬ

ඇගෙ දෙතොලේ සුසුම් හඬින්

යටපත් වූවා

ගත පිනවා සිත සනසා 

විසිරුණු පිණි කැට 

කරදහියේ හැඩ මවමින්

ඇඳ යටටම ගොනු වූවා

උදෑසනත් නිදි ගත් පව

කොස්ස වනන්නට බැරිවිය

දොරගුළු දමා හනිකට

බඩ රැකගන්නට දිව්වා

නිවාඩුව අහවරව කස්ටිය

අද එනවා ගෙදර

දුරබනුවෙන් මා ලද හඬ

මා ගත දා බිඳු නැංවූවා

වාසනාවක මහත!

අද නෑ හෙටයි අහවර නිවාඩුව

පෙර මා සලිත කල

දුරබනුවම මට කීවා...

පලි:   ආදරයේ නිදි දෙව් දූ© = අනුරාගය බැව් සලකන්න.

ඊටින් කබරගොයි මස් විත් තලගොයි ෆ්ලේවර් නොහොත් ඉස්සරහා ගෙදර ගෑණිගේ වල්කම

             අප වෙසෙන පෙදෙසේ අප තරමක් වත්කමක් ඇති, ඇති හැකි  නම්බුකාර පවුලක් වීමු. අපට මේ ලේන් එකේ ඇති පිළිගැනීම ඉහලය. ඇත්තටම අපට එය ආඩම්බරයකි. අප නිවසට ඉදිරිපස නිවසේ අයද එසේමය. අප වැනිම ඇති හැකි අයවලුන්ය.

         අපේ ලේන් එකේ සිදුව ඇති දියුණුවට අප නිවෙස් දෙකේ සෘජු දායකත්වය නොලැබුනේනම් මෙලෙස කිසිදා දියුණු නොවන්නේමය. පාරට කාපට් වැටුණේ, පාර අයිනේ වැඩ සිටි බෝ සමිඳුන් පෙරදැරි කරගෙන පන්සලක් ඉදි වූයේ, පාරේ කෙරවල තිබු භූමිය ක්‍රීඩා පිටියක් බවට පත් වූයේ අප දෙපලගේ එකමුතුව හරහා ගමේ අය එක් කර සිදුකළ ක්‍රියාකාරකම් නිසාමය. එනිසාම ගමේ හැම වැඩකම මුල් තැන අපට ලැබුණි. යම් නිවසක අඬ දබරයක් වීනම්, සොරෙකු කෙසෙල් කැනක් කැපුවෙනම්, එය විසඳීමේ භාරකාරත්වය අනිවාර්යයෙන්ම අප නිවෙස් දෙකින් එකකට ලැබුණි.එසේ වීමට ප්‍රධාන හේතුව අදාළ පාර්ශ්වය සෘජුවම පැමිණ තම දුක් ගැනවිල්ල පවසා පිළිතුරක් බලා පොරොත්තු වීමයි. නමුත් යම් ආකාරයකින් හෝ ඉදිරි නිවසේ අය විසින් ලබා දුන් තීන්දුවකට එරෙහිව යෑමට අපවත්, අප දුන් උපදෙසකට පිටින් වෙන උපදෙසක් දීමට ඔවුන්වත් ඉදිරිපත් නොවූයේ අප දෙගොල්ලන්ගේ එකිනෙකා කෙරෙහි ඇති අන්‍යෝන්‍ය බැඳීම, විශ්වාසනීයත්වය, පිළිගැනීම හා හිතවත්කමේ බල මහිමයෙනි.

මේ ඉන්නේ තලගොයෙකි

   

       පාරේ කෙලවර ඇති විශාල බක් මී ගසේ මීයක් බැඳ තිබෙන්නේ කලක සිටය. මෙම ගස පිහිටියේ සැමටම පොදු වූ, එනම් කාගේවත් පෞද්ගලික දේපලකට අයත් නොවූ භූමි භාගයකය.

          මෙම මීයේ රස බැලීමට මාගේ මලණුවන් හට දොළදුකක් පහල වන්නට විය. මෙය තරමක් බැරෑරුම් ප්‍රශ්ණයකි. සැමට පොදු වූ දෙයක් තනිව භුක්ති විඳීමට නොහැක්කේමය. අයියා වශයෙන් මලයාගේ දොළ සපුරාලීමද කල යුතුය. කලයුත්තේ එක් දෙයකි. ඉස්සරහා ගෙදර අය මුලින් ශේප් කිරීමය. පසුව පාරේ වෙසෙන සෙසු නිවැසියන් ශේප් කර ගැනීමය. ගැහැණුන් ස්වභාවයෙන්ම සුකුරුත්තන් දේට ආසය. එම නිසාම එම නිවසේ ප්‍රායෝගික ගෘහ මූලිකයා වන ගෙහිමි කාන්තාව හට මීයෙන් කොටහක් දීමට තීරණය කළෙමු. පසුව මීය නිය පොත්තෙන් හූරා අනෙක් නිවැසියන්ට බෙදා දීමෙන් ඔවුන්ගේද කටවල් වැසීම පහසුය. නමුත් දොළ ඇත්තේ මල්ලීටය. එනිසාම කුට්ටියෙන් භාගයකට වඩා තමන් සතුවන ලෙස මීය බෙදා ගැනීම අප සතු රාජකාරියකි.

          නමුත් කිසිදු රාජකාරියක් ගැහැණුන් සමඟ පිළිවෙලකට සිදුකළ නොහැකිය. ඉදිරි නිවසේ උන් මීය කඩනවාට විරුද්ධය. කළ හැක්කක් නොමැත. මේ හඬ යටපත් කළ යුතුමය. එනිසාම වෙහෙසූ සිතට පොටක් පෑදුණි.

      "ගෑණි වල්"

               ලොකුවට ප්‍රචාරයක් යැව්වෙමු. උන් කොරය. ලේන් එකේ මා හට ඇති බලතල අනුව මා හිතවතුන් කීප දෙනෙකුට මෙම සිද්ධියේ ඇත්ත නැත්ත පිළිබඳව අපක්ෂපාතීව කරුණු රැස් කිරීමට අවසර දුනිමි. ඔවුන්ද පත්තිනි අම්මාගේ සියළු වග තුග සොයා ගත්තෝය. ඇත්තටම ගෑණි වල්ය.

             ඇයද නොසැලුණි. ඔවුන්ද ගමේ බලවත්ය.ඇගේ පැත්තෙන්ද ඇයගේ නිර්දෝෂී භාවය පෙන්නුම් කිරීමට උත්සාහ ගත්තාය. ඒත් එතකොට කොහෙද සාධාරණේ තියෙන්නේ. එයා වල්ද නැද්ද කියලා එයාගේ හිතවතුන් දෙන තීන්දුව අපි ඇත්තටම පිළිගන්නේ කොහොමද? හුහ් අපි අහුවෙයි ඕවට. අප පවුලේ කිසිවෙක් එම සාකච්චාවට සහභාගී වීමෙන් වැළකී සිටියෙමු.

          මේ අතර නිවැසියන්ද අය පිලිබඳ තීන්දුවක් ගැනීමට ගියහ. නිකම්ම සිටියොත් හරියන්නේ නැත. පොඩි එකාට යමක් උගන්නා තැබුවෙමු.

       "අපේ අම්මි අර  අංතල් අපේ ගෙදර අපු වෙලේ, අංතල්ගේ අතින් අල්ලන් හිටියා. එතතොට  අංතල් තිව්වා, ඔයා හරිම ලත්තනයි තුදූ.... කියලා"

         පොඩි එකා නියමෙට ගේම දුන්නේය. අපට ඒ සඳහා වැය වූයේ ටොපියක් පමණි. එබස් අසා ඔහුගේ අයියා තම අම්මාට එරෙහිව අත ඉස්සුවේය. සහෝදරියන් මවගේ පැත්තේය. දැන් ගමේ උන්ගේ ප්‍රශ්ණ විසඳීමට තබා තම ප්‍රශ්නවත් විසඳීමට බැරි ලෙස උන් කොරය.

          දැන් ලේන් එකේ පොරවල් අපිය. ඉදින් අපම මීය ගැන තීරණයක් ගත යුත්තේමය. අප නිවසේ සියල්ලන්ම එම තීරණය ගන්නා දිනයේ නිවසේ සිටීම අනිවාර්ය කළෙමු. අඩුම තරමේ එම අවස්ථාවේ ටොයිලට් එකට යාමවත් තහනම්ය.

         තීරණය එළි දැක්විණි. ඉස්සරහා ගෙදරට ඥාතීත්වයක් ඇති පවුලකින් කසාද බැඳී එකියක් හා තවත් දෙදෙනෙක් මීය කැඩීමට විරුද්ධය. නමුදු අප නව දෙනාගෙන් හයක්ම මීය ලෙවකන්නට කැමතිය. නොහොත් තුනෙන් දෙකක් අපටය. අප ගොඩය.

            මේ විස්මිත තීන්දුවෙන් උද්දාමයට පත් ලේන් එකේ නිවැසියන් එම පවුලේ ගෙහිමි කාන්තාව පිළිබඳවද තීරණයක් ගන්නා ලෙස අපෙන් ඉල්ලා සිටියෝය. බෑ කියන්නටද බැරිය. අප පළාතේ උන් අපවම මේ සඳහා තෝරා ගැනීමට හේතුව වූයේ ප්‍රදේශයේම පවු නොකළ පිරිසකට සිටින්නේ අප පවුලේ අයම පමණක් වීම නිසාය. ඉදින් පවු කාරයාට පළමු ගල ගැසීමේ වාරය අපටම උදා විය.

අල්ලපියෝ......

    මාරයා දැන් අපරාධ අල්ලන්න යනවලුනේ. ඇයි අපිට බැරිද ඔව්වා  කොරන්න. 

   හුහ්.....  මාරයා කොරන්නේ ලෝකල් ඉන්වෙස්ටිගේශන්. හැබැයි බොලේ මන් අත ගැහුවේ ඉන්ටර්නැෂනල් එකකට ආයුබෝං.

  ඔය ලොකු ලොකු හිරකාරයෝ(වැඩවලින්) තියන් ඉන්නේ වෙනම දූපත්වලනේ. ඒ මොකද කියලා දන්නවනේ. ඉතින් එහෙව් එකෙක් ඒ දූපතෙන් මිසින්ලු. 

පොලිස් බල්ලො දාලා ඌව හොයන්න.

  කොහෙද...

        බල්ලා මීටර් සීයක් දුවනකොට සාගරේලු. ආයේ ඉතින්  මොන හෙවිලිද?  එතනින් එහා මුහුදු බල්ලෝ තමයි. ඒත් ඉතින් කරුමේ  කියන්නේ ඌ මීටර් සීයක් පීනනකොට මෙන්න ගොඩබිමක්ලු. ඔය  කේස් එක හින්දා අහල පහල රටවල උනුත් හරි බයෙන් ඉන්නේ. ඔය දූපත ලංකාවේම අහල පහල තියෙන එකක් හින්දා ඔය භීතිකාව මෙහාටත් බෝවෙලා. ලංකාවේ ඒජන්ට් හැටියට මන් තුමාට තමයි ඔය කේස් එක බාර උනේ.

වටේ ගියාට ඔය කියන පොරගේ හැඩහුරුකම් කියන්නත් බැරි උනානේ. මෙන්න  විස්තර.

*කලුයි. කලුයි කිව්වම කට්ට කලුයි. හිනා වෙනකොට නම් දත් සැට් එක පේනවා  කියලයි කියන්නේ.

*උසට හරියන මහත

*අඳින්නේ ඩෙනිම් විතරලු. සරම් ම්හ්හ්...

*භයානකයි කියන්නේ දුටු තැන කඩ්ඩෙන් කොටනවලු.

*පෙනුම මරුමුස්. (මන් නෙවෙයි ඕක කියන්නේ. උන්දමයි කියන්නේ පාරේ යනකොට පොලෝසියෙ සුදු හෙල්මට් දාගත්තු මහත්තුරු  නිතරම කරදර කොරනවා කියලා..)

තව තියෙනවනම් කියන්ඩලා....

මේකා මේ වෙනකොට මෙහාට ගොඩ බැහැලා කියලා තමයි ආරංචිය.  දුටු තැන කියපල්ලා..........

ප.ලි.
* වැසිකිලියක් හොයනවලු මේ දවස්වල ගජරාමෙට දැලක් එලන්න.
                      (ටියුබ් ලයිට්ද?
                                 Itisalat (මෙහි මුල් අකුර ආදේශකයකි.)
                                 It.is.a.lat.)